Κοινό Εγκεφαλικό Αποτύπωμα σε Αυτισμό και ΔΕΠΥ

Είναι γνωστό ότι ο αυτισμός έχει κοινά γενετικά στοιχεία με τη ΔΕΠΥ (Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/Υπερκινητικότητα) αλλά και την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Οι τρεις αυτές καταστάσεις έχουν σαν κοινό παρονομαστή την παρορμητικότητα. Μια νέα μελέτη όμως έρχεται να αποδείξει ότι έχουν και ένα κοινό εγκεφαλικό αποτύπωμα.

Μια σύγκριση της εγκεφαλικής αρχιτεκτονικής μεταξύ των τριών αυτών καταστάσεων έδειξε ότι όλες σχετίζονται με βλάβες στη δομή μιας περιοχής του εγκεφάλου που ονομάζεται μεσολόβιο και συνδέει μεταξύ τους τα δύο ημισφαίρια.

Ιδιαίτερα δύσκολη είναι η  διάκριση μεταξύ ΔΕΠΥ και αυτισμού όταν βασίζεται αποκλειστικά στην κλινική εικόνα. Η καθηγήτρια ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου του Τορόντο, Stephanie Ameis διευκρινίζει ότι αν υπάρχουν παρόμοιες δομικές βλάβες, τότε ενδεχομένως να είναι αποτελεσματικές και παρόμοιες θεραπευτικές παρεμβάσεις.

Η ομάδα της Ameis εξέτασε τους εγκεφάλους 71 παιδιών με αυτισμό, 31 με ΔΕΠΥ και 62 νευροτυπικών με χρήση μαγνητικής τομογραφίας διάχυσης. Αυτή η μέθοδος δίνει μια εικόνα της λευκής ουσίας του εγκεφάλου, δηλαδή των ινών που συνδέουν μεταξύ τους τα νευρικά κύτταρα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν διάχυτες βλάβες στη λευκή ουσία και στις τρεις κατηγορίες ασθενών, αλλά λιγότερες στα παιδιά με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Αυτό το εύρημα σχετίζεται με το γεγονός ότι ΔΕΠΥ και αυτισμός έχουν πρώιμη έναρξη σε σχέση με την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Η έκταση των βλαβών φάνηκε να είναι ευθέως  ανάλογη της δυσκολίας στις κοινωνικές δεξιότητες και στην διατήρηση της προσοχής. Σύμφωνα με τους ερευνητές, φαίνεται να υπάρχει μια αναλογία ανάμεσα στην έκταση της βλάβης στον εγκέφαλο και της επίπτωσης στην καθημερινή ζωή.

Στη συγκεκριμένη μελέτη ανιχνεύθηκαν προβλήματα στις νευρικές οδούς που σχετίζονται με το μεσολόβιο και στις τρεις διαταραχές. ΔΕΠΥ, αυτισμό και ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή.

Αυτό που είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι ότι το μεσολόβιο είναι μια από τις πρώτες περιοχές που αναπτύσσονται στον εγκέφαλο. Οποιαδήποτε διαφοροποίησή της μπορεί να προκαλεί ευαλωτότητα για εμφάνιση νευροαναπτυξιακών διαταραχών.

Σε κάθε περίπτωση τα ευρήματα αυτά είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την καλύτερη κατανόηση της αιτιολογίας των διαταραχών αυτών.

 

Βιβλιογραφία:

Ameis S.H. et al. A Diffusion Tensor Imaging Study in Children With ADHD, Autism Spectrum Disorder, OCD, and matched Controls: Distinct and Non-Distinct White Matter Disruption and Dimensional Brain-Behavior Relationships.

Am. J. Psychiatry (2016)